Film geeft inkijkje in veelkleurige leefwereld student Hogeschool Rotterdam

Door Ronald Buitelaar
, 2 februari 2017

Leestijd: 2 minuten
 

Als de laatste woorden zijn gesproken in de film ‘Studeren als rite de passage’ doemt een grote foto op van Multatuli en een van zijn uitspraken: ‘Van de maan af gezien zijn we allen even groot’. Het beeld sluit naadloos aan bij wat de studenten ons vertellen. Bij de Hogeschool Rotterdam is iedereen welkom en voelt dat ook zo, maar culturele verschillen zorgen nog voor ruis.

Woensdag 1 februari werd de film ‘Studeren als rite de passage’ tijdens het Internationaal Film festival Rotterdam (IFFR) vertoond. De film is gemaakt door docent Marina Meeuwisse en laat studenten aan het woord over de vraag hoe zij omgaan met verschillen tussen hun leven thuis, op straat en in school. Bestuursvoorzitter Ron Bormans noemt de film ‘mooi en vertederend’. Ook is het een goede illustratie bij wat hij omschrijft als ‘het recht op je eigen identiteit en de plicht tot samenleven’.

‘Mooi en vertederend’

Label opgeplakt

In de film spreekt een rijke schakering aan leerlingen tot ons. Zo horen we Kolijn vertellen over de afstand die bewoners van een provinciedorp voelen tot mensen met andere wortels en de noodzaak om die afstand te doorbreken. Nodig omdat we bijvoorbeeld Maritte horen uitleggen dat zij zich in de tram niet te uitbundig uit, omdat ze bang is dat ze een afkeurend label opgeplakt krijgt. Een gevoel dat ze deelt met Mazlum die constateert dat hij met zijn baardje en donkere uiterlijk altijd het gevoel heeft  1-0 achter te staan zodat hij eerst moet bewijzen dat hij ‘erbij’ hoort. 

Pijnlijk ook de momenten waarop ‘de kloof’ bijna tastbaar wordt. Bijvoorbeeld als Zaki uitlegt dat hij weliswaar uit een oorlogsgebied komt, maar dat dat niet betekent dat het leven daar niet gewoon doorgaat: ‘Bij ons is het alleen zo dat je soms ’s morgens weg gaat en ’s avonds of verdwenen of dood bent.’

Zien

De opeenvolging van verhalen zorgt bij de kijker voor een rollercoaster aan emoties en roept in de nazit onder meer de vraag op wat de rol van leraren kan zijn. ‘Lenige leraren die in het gesprek met elkaar hun dode hoeken leren verkennen’ is het antwoord vanuit de Hogeschool. En natuurlijk de wil om de ander te willen ‘zien’, zodat voorkomen wordt dat studenten overkomt wat een geëmotioneerde Nino vertelt: ‘Ik ben hier al twintig jaar, heb nog altijd geen paspoort, mag daarom heel veel niet en nooit vraagt iemand hoe het met mij gaat omdat ze allemaal denken dat ik Nederlands ben.’

Kortom. Ga zien die film en leer van de wijsheid van jongeren. Aanrader voor iedereen die met hen werkt.

m.meeuwisse@hr.nl

Afbeelding: By Mdd - Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=42614196

 

 

 

Een reactie plaatsen