Rotterdamse Leraren van het Jaar: "Laat kinderen hun onderwijsbehoeften verwoorden"

Door Ineke Westbroek
, 17 februari 2016

Leestijd: 4 min
 

Door echt te zijn, jezelf te laten zien en te tonen dat je achter hen staat, bereik je veel bij leerlingen. Dit is de overtuiging van Alexis van Efferen, Klaas Mars en Kimo Grashuis. Deze drie leraren zijn door FOKOR en de Gemeente Rotterdam uitgeroepen tot Leraren van het Jaar Rotterdam 2015. Gedrieën wisselen zij van gedachten over manieren om het beste uit leerlingen te halen.

‘Ze laat kinderen voelen dat iedereen bijzonder is en mooi…’ ‘Ze geeft vertrouwen, waardoor kinderen groeien…’ Deze passages uit de nominatie van Alexis van Efferen (leerkracht groep 7 basisschool Het Tangram) zijn gebaseerd op ervaringen van leerlingen, collega’s en schooldirectie. Klaas Mars (wiskundedocent Gereformeerde Scholengemeenschap Randstad) wordt in zijn nominatie geroemd als docent die goed kan uitleggen en om zijn inzet voor leerlingen die achterblijven. Sterke punten van Kimo Grashuis (docent fotografie en rekenen Grafisch Lyceum Rotterdam) zijn volgens de jury: zijn vermogen tot analyseren wat leerlingen inspireert en zijn aandacht voor hun totale belevingswereld. Zijn leerlingen geven aan dat Kimo van zijn vak houdt, maar oog heeft voor andere belangrijke zaken: ‘Hij laat je erg goed zien dat er meer is in de wereld.’

Kimo Grashuis

Inleven in leerlingen
Het vermogen en de wil om je in te leven in leerlingen is een voorwaarde om hen te motiveren en vooruit te helpen. Daarover blijken de drie Leraren van het Jaar het eens, tijdens een gesprek over lesgeven anno 2016. ‘Als leerlingen hun ticket dreigen te missen naar een voor hen belangrijk evenement, omdat ze op school zijn, dan mogen ze van mij tijdens de les online in de wachtrij gaan staan,’ noemt Kimo als voorbeeld van inleven in leerlingen. ‘Door te laten zien dat ik leerlingen daarin begrijp, ontstaat er een band met hen. En daardoor zijn ze bereid zich in de lesstof te verdiepen.’

Humor
‘Het gaat erom dat je écht bent,’ benadrukt Alexis. ‘oor als leerkracht iets van jezelf te laten zien, te vertellen dat jouw weg ook niet zonder hobbels is gegaan, door uit te stralen dat je in hen gelooft, stimuleer je kinderen om hun dromen te realiseren.’ Zoals dat meisje met een autisme spectrum stoornis: ‘Doordat ik  me in haar te verdiepte, ontdekte ik hoe ik de lesstof het best kon overbrengen. Nu doet ze het supergoed op de middelbare school.’

Klaas Mars

Echt zijn is cruciaal, vinden ook Klaas en Kimo. Ook humor is een belangrijke: volgens Klaas soms noodzakelijk om wiskundelessen toegankelijker te maken: ‘Voor leerlingen is het lastig om na een lange dag bij de les te blijven. Dat lukt beter als je het in een grap verpakt, of openstaat voor grappen van die leerlingen. Ook al zijn die soms op het randje. Het helpt bij het doorbreken van het idee dat wiskunde lastig zou zijn.  Een mooi moment als ze dat ontdekken.’ Kimo herkent dit: ‘Het is een uitdaging om rekenen leuk te maken. Bij fotografielessen willen leerlingen vaak meteen aan de slag, bij wiskunde hangen ze verveeld in de bank.’

Context veranderen
Klaas: ‘Soms moet je de context veranderen. Zo kan het effectief zijn om leerlingen naar de supermarkt te sturen voor een boodschap. Als het om geld gaat dat ze moeten betalen of terugkrijgen, snappen ze sommen eerder.’ Volgens de drie titelhouders geldt dit voor alle vakken. Alexis: ‘Het helpt om kinderen te laten vertellen waar hun onderwijsbehoeften liggen en daarop in te spelen, bijvoorbeeld met een workshopje over de staartdeling of het leidend voorwerp.’

Onderwijsbehoeften
Alexis van EfferenAls Alexis les gaat geven aan hogere klassen, wil zij in gesprek blijven met leerlingen over onderwijsbehoeften: ‘Naarmate ze ouder worden, groeit hun bewustzijn hierover.' Alexis wijst op de noodzaak dat  leerkrachten zich blijven ontwikkelen. Voor haar een reden waarom ze zich liet opleiden tot Daltoncoördinator, een scholing volgde over de ontwikkeling en onderwijsbehoeften van oudere kinderen, en zich liet bijscholen over autisme: ‘Bij een operatie wil je ook geen chirurg met verouderde kennis.’

Maatwerk leveren en onderwijsbehoeften aanvoelen vergt een vertrouwensband tussen leerlingen en leraren, vinden alle drie. Alexis: ‘In straf geven geloof ik niet. Met een gesprek bereik je veel meer.’ Een luisterend oor is essentieel, weet ook Klaas: ‘Een werkweek is daarvoor ook heel geschikt. Praten bij het kampvuurtje, tot diep in de nacht. Eindelijk iemand die naar hun verhaal luistert.’ 

Een reactie plaatsen