Column Anne-Marie - Mission completed

Door Anne-Marie Plasschaert
, 10 oktober 2019

Leestijd: 4 minuten
 

Het was weer mooi en lastig tegelijk: het afscheid van ‘mijn afstudeerders’ afgelopen zomer. In de drie jaar dat deze inmiddels oud-studenten in onze opleiding rondliepen, zagen we ze veranderen van de onzekere tiener naar de licht-opstandige-student-met-een-mening in het tweede jaar. Een uitdagende fase voor ons als docenten…

Tot ze in het laatste studiejaar uitgroeien tot de volwassen geworden professionals, die hun diploma meer dan waard zijn. Voor ons een moment van trots en de verzuchting: het is weer gelukt. Dat is dan wat betreft het vakgebied.

Ik heb, net als veel vakbroeders- en zusters, met mijn mentorstudenten ook nog een andere band. Zij waarderen mij omdat ik niet alleen een oude rot ben in dit beroep die ze de fijne kneepjes van het vak aanleert. Ze erkennen dat ik ze iets wil meegeven als mens voor de rest van hun leven. Ik doe mijn best om jonge mensen op te leiden tot zelfstandig-denkende volwassenen. Mensen die nadenken over regels, afspraken, normen, niet vanwege een mogelijke pakkans of straf, maar omdat zij er zelf de waarde van inzien, de discussie over zin of onzin graag met je willen voeren. Jonge mensen die de verantwoordelijkheid willen nemen voor wat zij denken en doen; daar argumenten voor hebben en zich niet snel als een mak schaap laten leiden en voortdrijven.

Zeker zit ik ze op hun huid in de eerste leerjaren wanneer ze op zoek zijn naar hun en onze grenzen. Zeker zet ik ze aan om boven zichzelf uit te stijgen. Als ik dan zie dat ze gaandeweg hun eigen pad weten te vinden, hun talenten en kwaliteiten ontdekken, hun kracht en motivaties… dan heb ik mijn doel bereikt.

Dit jaar was er gelukkig weer een hele speciale mentorgroep die afscheid nam. Daar stonden ze, klaar voor de toekomst, zeker van hun zaak in alle onzekerheid die hoort bij nadenkende mensen. Omhelsingen, dankbare ouders, ontroering en blijdschap. ‘You hate her, you love her, als je wat wil leren, moet je bij haar zijn’, zei een oud-student over mij tegen de nog-onwetende eerstejaars tijdens een voorlichting over het beroep. Ik hoorde dat van mijn collega’s en glimlachte voor mijzelf: mission completed!

 


Anne-Marie Plasschaert schrijft voor het ROM over haar belevenissen als docent Journalistiek op het Grafisch Lyceum.

Deze column verscheen in ROM4, oktober 2019.

Meer columns van Anne-Marie

foto: Jobke Rensen

Een reactie plaatsen