Gastcolumn - Fragiel

Door Stef van Delft
, 23 maart 2020

Leestijd: 4 minuten
 

‘Fijne coronavakantie!’ En: ‘Meneer, ik lever mijn planning wel later in deze vakantie, want ik werk nu heel veel in de supermarkt. Veel ouders verbieden hun kinderen te gaan werken, waardoor de winkel om mij zit te springen.’

Zomaar twee reacties van tweedejaars studenten Redactiemedewerker van het Grafisch Lyceum Rotterdam, nadat ik ze een mail stuurde op de ochtend van de eerste schoolloze maandag. Daarin spoor ik ze aan hun schoolmail in de gaten te houden en vooral ook bezig te blijven met schoolwerk.

Diezelfde ochtend zit ik in overleg met de collega’s van de opleidingen Redactiemedewerker en Mediamanagement. Sommige zijn aanwezig op school, andere zijn ingelogd via Teams en telkens met vier tegelijk zichtbaar op het scherm. Bij enkele jongere collega’s buitelen soms kinderen door het beeld.
Er ligt al een schema klaar van wat de studenten per vak kunnen doen, gebaseerd op de gewone planning voor deze periode. Dat is dus geregeld, maar wij denderen door op de technische kant: online lessen gaan we via Teams geven. Daar heeft nog bijna niemand ervaring mee, dus er valt nog wat uit te zoeken. Iedereen staat in de actiestand.

Dan neemt collega Gerrit het woord: ‘Mensen, laten we nu vooral niet denken dat de studenten thuis precies hetzelfde kunnen doen als hier op school. Ik ben mijn studenten aan het bellen en ik hoor grote problemen: ouders die zijn ontslagen, of die zzp’er zijn en met de handen in het haar zitten, begrafenissen die niet mogen plaatsvinden; het is bij een aantal studenten een grote ellende!’

Juist ja. We schakelen een tandje terug, want Gerrit heeft helemaal gelijk. We besluiten de studenten deze week alleen opdrachten te geven voor de vakken waarvoor binnenkort examens zijn: Engels, Nederlands en rekenen.
De mentoren beginnen te bellen met hun studenten. Voor mij zijn er dat veertig, zowel tweede- als derdejaars. Ik merk dat ze blij zijn dat ik ze bel. Vooralsnog lijken de problemen bij hen mee te vallen, maar er is veel onzekerheid. De studente die me eerder een fijne coronavakantie wenste, verzucht: ‘Ik verveel me kapot!’ Het is dag 4 na sluiting.

Wij, docenten, kijken bezorgd naar de komende weken. Terwijl ik dit stukje tik, hoor ik het nummer Fragile van Sting. En dat verwoordt precies de toestand: fragiel.

 


Gastbijdrage

Stef van Delft is Docent Journalistieke vaardigheden bij de Opleiding Redactiemedewerker aan het Grafisch Lyceum Rotterdam. In verband met de Coronacrisis schreef hij deze gastcolumn voor het ROM.

Een reactie plaatsen