Omgaan met radicalisering : 4 tips

Door Ineke Westbroek
, 11 oktober 2016

Leestijd: 4 min
uit: Magazine 04_2016
 

‘Als ik een Kalasjnikov had, schoot ik alle joden dood.’ Hoe reageer je als leraar op radicale uitlatingen van leerlingen? En hoe help je extremistische neigingen bij leerlingen voorkomen? Zoals in alle grote steden zoeken ook Rotterdamse scholen naar methoden. ROM sprak onderwijsprofessionals en vroeg hen om tips.

1. Zoek in klassengesprekken naar overeenkomsten tussen leerlingen.

Verbinding zoeken biedt leerlingen een nieuwere kijk op zaken dan focussen op tegenstellingen. Het schoolteam van Melanchthon Kralingen, een vmbo met leerlingen van verschillende nationaliteiten, heeft dat zelf ervaren. Adjunct-directeur Dennis Maharban: ‘We leven allemaal met angsten. Door het gemeenschappelijke hierin te zoeken en bezorgdheid te delen, kun je samen manieren vinden om hiermee om te gaan.’ Jos Meester, afdelingshoofd onderbouw, vult aan: ‘We zoeken ook naar de overeenkomsten in geloof, bijvoorbeeld naar de manier waarop de bijbel en de koran agressie beoordelen. Naar aanleiding van de aanslag bij Charlie Hebdo merkte een christelijke leerling op: ‘Ik zou ook heel kwaad worden als ze Jezus zouden beledigen met tekeningen.’

2. Leg geen mening op. Zet je eigen normen en emoties opzij.

Hoe shocking het ook is als leerlingen terreurdaden goedpraten, ga er niet tegenin. Dat is het advies van Miriam Rozendaal, leerjaarcoördinator leerjaar 3 op het Melanchthon Kralingen, en Karim Amghar docent omgangskunde op ROC Zadkine. Miriam: ‘Het is zinloos om daar vol gas tegenin te gaan. Het kunnen waardevolle signalen zijn. Je moet niet willen overtuigen, maar doorvragen: ik schrik hier onwijs van, maar vertel waarom je zo denkt. Dan hoor je wat eronder zit. Angst, ontheemding, buitengesloten voelen.’Karim: ‘Door te luisteren krijg je de kern van het probleem te pakken. Zoals bij die moslimjongen die zich rot voelde, omdat hij voortdurend wordt aangesproken op aanslagen.’

3. Voorkom dat leerlingen tegen elkaar ingaan. Laat hen op elkaar reageren.

De ‘talking stick’ is hiervoor een probaat middel, weet Karim Amghar. De stok gaat van de een naar de ander, waarbij de leerlingen naar elkaar luisteren zonder te discussiëren. Sinds Karim werkt met deze Indiaanse methode merkt hij dat leerlingen elkaar meer respecteren: ‘Doordat ze niet tegen elkaar ingaan, wordt het nooit verhit. Ze voelen zich beschermd, worden buigzamer, weerbaarder, begrijpen elkaar beter, durven zich uit te spreken. Dat maakt hen minder vatbaar voor invloeden van straat.’

4. Overleg met ouders.

Melanchthon Kralingen trekt profijt van de intensieve oudercontacten die in de loop der jaren zijn opgebouwd. Dat maakt het volgens docenten gemakkelijker om problemen rond radicalisering met hen te bespreken. Dennis Maharban: ‘School, ouders en leerlingen delen de bezorgdheid om radicalisering. Daarover praten we regelmatig met elkaar tijdens ouderbijeenkomsten. Hoe dring je door tot je puberkinderen? Ouders wisselen hierover ideeën uit. Bij ons is geen sprake van wij en zij. Iedereen voelt zich betrokken.’

Lees ook het artikel over radicalisering in #ROM4.

Quotes uit #ROM4 over radicalisering

Een reactie plaatsen